15.11. 2026 r. 33 niedziela zwykła
(Mt 25,14-30)
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana”. Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana”. Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność”. Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.
Rozważania do czytań
„Dzień pański przyjdzie, tak jak złodziej w nocy”.
W Ewangelii dzisiejszej niedzieli słyszymy, że po długim czasie powrócił Pan owych sług.
Pan nadchodzi, Pan przechodzi. Czy zastanie nasze serce przygotowane?
W dzisiejszym psalmie śpiewamy: „Szczęśliwy człowiek, który służy Panu”. Ewangelia zaś dzisiejsza, mówi o rozdanych talentach, a bardziej o obdarowanych sługach, którzy zaproszeni są do współpracy ze swoim Panem.
Możemy popatrzeć ze współczuciem na sługę jednego talentu, i nie dlatego, żebyśmy chcieli porównywać go z innymi sługami. Sługą pięciu talentów, trzech talentów. Nie dlatego, żebyśmy chcieli litować się, że on taki biedny, bo otrzymał tylko jeden talent.
Każdy otrzymał według zdolności, otrzymał wystarczająco wiele, żeby móc współpracować z łaską , współpracować z Panem.
Gdyby ten jeden talent przeliczyć na denary, wychodzi aż 6000. Licząc ówczesną stawką za roboczodzień to aż 6000 dni pracy, a przyjmując, że pracujemy w ciągu roku 250 dni, to 24 lata.
Przy standardowym etacie, 220 225 dni roboczych, po odliczeniu weekendów, świąt i urlopów, to wychodzi 27 lat.
Z takim kapitałem, naprawdę mogę zrobić bardzo wiele. A sługa co robi? Zakopuje w ziemi, nawet nie daje bankierom.
Nazywany jest sługą złym i gnuśnym, czyli leniwym. Jemu się nic nie chce.
Oto, czekając na przyjście Pana, obdarowani przez Niego łaską, miłosierdziem, wezwani, zaproszeni jesteśmy do współpracy.
Czy chcemy ją podjąć? Czy chcemy być dotknięci błogosławieństwem?
Szczęśliwy ten, kto służy Panu, bo On nadchodzi, już się zbliża.