25.01. 2026 r. III Niedziela zwykła
(Mt 4, 12-23)
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: „Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło”. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką. Światło dla Galilei.
Możemy za psalmistą powtarzać: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
Jezus przychodzi do krainy niejednoznacznej, opuszcza Nazaret, osiada w Kafarnaum, gdzie nachodzą się na siebie ludzie, zwyczaje, tradycje i religie. Nieprzypadkowo Galilea jest nazywana Galileą pogan.
I oto zaczyna się głoszenie dobrej nowiny, przepowiadanie słowa z mocą. Królestwo Boże jest blisko. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.
Jezus będzie zwiastował obecność Królestwa, kiedy będzie dokonywał znaków i cudów, które jako zadanie, mają prowadzić do wiary. Prośmy o tę wiarę większą na dzisiejsze czasy.